![get_tirsa](https://www.laportemartinique.fr/wp-content/uploads/2013/10/get_tirsa-150x150.jpg)
Vanaf dat ik in de wieg lag, hebben mijn ouders me mee genomen naar de kerk. God is voor mij daarom nooit onbekend geweest! In de kinderkerk leerde ik de verhalen van de Bijbel en zong ik de liedjes altijd mee. Ook zag ik veel zieke mensen genezen worden en zag ik mensen, nadat ze tot bekering kwamen, enorm veranderen. In dit milieu groeide ik op.
Na een aantal jaren verhuisden we naar Almere, om daar een kerk te beginnen. Alles werd anders. Ik kreeg een nieuwe buurt, school en vrienden.
Ook de kerk was anders; we zaten in een klein judo-zaaltje met weinig mensen, anders dan wat ik altijd gewend was. Toch was God ook daar al met me bezig. In die tijd heb ik bijvoorbeeld kunnen leren dat het naar de kerk gaan niet afhankelijk moet zijn van vrienden.
Na 2 en een half jaar verhuisden we naar Groningen en gingen we terug naar onze moederkerk. Inmiddels was ik al bijna aan het begin van mijn tienertijd.
Op een vrijdagavond was er een keer in Zwolle een speciale tiener-opwekkingsdienst met een prediker uit Zambia. Daar ging ik ook naar toe. Na de preek was er een oproep om tot bekering te komen. Ook al ging ik al die jaren naar de kerk, de overtuiging in mijn hart op dat moment had ik nog nooit ervaren! Ik werd voor de keus gesteld om God aan te nemen in mijn leven. Hij kon mij vergeven, want ik besefte dat ook ik dit nodig had! Ik maakte de beslissing en sindsdien ben ik er nooit meer vanaf afgeweken.
God heeft me zijn liefde gegeven, die ik nu aan andere mensen kan geven. Ook ben ik Hem zo dankbaar dat ik in mijn tienertijd voor zoveel dingen beschermd ben. Ik ervaar dat echt als een enorme zegen! Op dit moment ben ik nog steeds bezig meer en meer van God te ontdekken. Dat is wat het leven als christen zo avontuurlijk maakt! Althans daar kies jezelf voor.. Maar mijn slogan is:
Van wieg tot graf prijs ik de HEER!!